به نام یزدان پاک

یه روزی می آد ، که من ديگه دستهاتو توو دستهام نمی گيرم ..

فکر نکن که اشتباه می کنی ، نه ، با توام ، با خودت ...

يه روزی می آد ، که ديگه دستهات رو گرفتن ، برام شرم داره ...

يه روزی می آد که ديگه ، به چشمهای تو خيره شدن ، برام يه رويا نيست...

يه روزی می آد ، که تورو توو آغوش گرفتن برام لطفی نداره ...

يه روزی می آد ، ..

 ميدونی ، يه روزی همه اينها می گذرند ..   يه روزی ، ديگه اينا يادم نمی آد ..

ديگه دستهات رو نمی خوام ...    ديگه چشمهات رو نمی خوام ...

ديگه آغوشت رو نمی خوام ...

آخه اون روز ، بالاخره در تو فنا شده ام ، اون روز بالاخره شده ام تو ، اون روز بالاخره دستهام با دستهات فرقی نمی کنند ، ديگه چشمهام با چشمهات ...

اون روز فقط يک چيز رو می خوام ... تو می دوونی . آره ، آخرين خونه دلت رو ...

ادامه ي مطلب ...

نامت زبانزد آسمان‌ها بود
                و پيمان برادريت
                              با جبل نور
چون آيه‌هاي جهاد
محکم
            تو آن راز رشيدي
که روزي فرات
          بر لبت آورد
                        و ساعتي بعد
در باران متواتر پولاد
           بريده بريده
                       افشا شدي
                                          و باد
تو را با مشام خيمه‌گاه
در ميان نهاد
                    و انتظار در بهت کودکانه‌ي حرم
                                                 طولاني شد
               تو آن راز رشيدي

که روزي فرار لبت آورد
                         و کنار درک تو
                                          کوه از کمر شکست   

ادامه ي مطلب ...

2

3

4

ادامه ي مطلب ...

ادامه ي مطلب ...

ادامه ي مطلب ...